Halk İçinde Muteber Bir Nesne Yok Devlet Gibi. Olmaya Devlet Cihanda Bir Nefes Sıhhat Gibi!”
İnsan sağlığı, nasıl ki tüm iç dış organlarının ve tüm uzuvlarının, iç dünyasının ve tüm sosyal ilişkilerinin sağlığıyla doğru orantılı ise; ayrımsız resmi ve sivil tüm yönetim organlarının ve yönetim sisteminin sağlığı ile de doğru orantılıdır!
Gençlerimizin beden sağlığının yanı sıra, iç dünyasının sağlığı da en güzel çağlarında çökmekte!
Evlenme yaşı gelmiş genç kızlarımız ve genç erkeklerimiz aile yuvalarını kuramamakta, gecikmekte ve maalesef yalnız bir hayata mahkûm bırakılmaktadır!
Bu kesinlikle kabul edilemez ve asla kabul edilmemesi gereken oldukça ciddi ve bir o kadar da acı bir sorundur!
Bir zamanlar, güngörmüş bilge kadınlar ile bilge erkekler; evlenme zamanı gelmiş gençlerimizin yuvalarını kurabilmeleri için adeta seferber olurlardı. “Davulu çalarlar dengi dengine” diyerek, birbirlerine uygun adayları belirlerler, incelerler, görüştürürler ve aile kurumunu sağlıklı olarak yaşatmak için adeta yarışırlardı!
Geldik günümüze!
Ailelerimizin, toplumumuzun, Ülkemizin ve geleceğimizin sigortası olan o güzel genç kızlarımız ve o yakışıklı genç erkeklerimiz; en güzel çağlarında malesef büyük bir çıkmaza ve yalnızlık travmasının içerisine sürüklenmiş durumdadır.Ülkemiz için bu trajik durum, tam bir “bekâ sorunu” değilse nedir!?
Sorumluluk sahibi kadın-erkek tüm vicdanlı bilge insanlar, iletişim sağladıkları tüm sosyal ortamlarda; bu “gerçek bekâ sorunumuzu” ısrarla gündeme taşımalılar, sağlıklı yeni aile yuvalarının kurulması ve evlilik öncesi bilinçlendirme ortamlarının oluşturulması için gönüllü olarak öncülük etmelidirler!.
Unutmayalım ki!
Gençlerimiz, gözlerimizin önünde sessiz sedasız heder oluyor!Ülkemizin genç nesli ve Ülkemiz tam bir “bekâ” uçurumunun tam da kıyısında!..Zaman çok önemlidir, kısadır ve kesinlikle “sessiz seyircilik” zamanı değildir!.
Evlenme, ev kurma ve geçim maliyetlerini karşılayamamak kaygıları, öğrenim süresinin uzun olması, işsizlik ve mesleki istihdam kapasitesindeki düşüşler, sorumluluktan kaçan ve gelecekten umut kesen sorumsuz birliktelikler girdabına sürüklenen gençlerimizin gençliği adeta kemirilmektedir!
Devletimizi yönetenlerin temel görevi; “insanı yaşat ki, devlet yaşasın!” öğüdü çerçevesinde kendi paylarına düşen kısımlarının hakkını ertelemeksizin vermektir!
Toplumun erişkinlerinin sorumlulukları da; gençlerimizi her yönden desteklemek, cesaretlendirmek ve adeta büyük bir seferberlikle bu toplumsal yaramızı hep birlikte sarıp sarmalamak olmalıdır!
-Süleyman Deva Niğdelioğlu
